Seni en sonunda sadakati ihmale, saygıyı bırakmaya,
bir şeylerden nefret etmeye, kuşku duymaya, lanet okumaya,
bir şeyleri yapıyormuş gibi görünmeye, duvarların ve
perdelerin arkasında kalması gereken şeyleri arzulamaya
zorlayacak uğraşları asla kendine faydalı sayarak yüceltme.
Çünkü kendi zekasını ve Koruyucu Ruhunu7 ve onun
erdeminin gerekliliklerini seçmiş biri trajik tavır takınmaz,
yakınmaz, ıssız bir yere veya kalabalığa ihtiyacı yoktur. En
önemlisi de bir şeyi kovalamadan veya bir şeyden kaçmadan
yaşar. Ruhunun uzun mu yoksa çok kısa süreliğine mi vücudunda
kalıp kalmayacağıyla ilgilenmez. Böylece bir an önce
ayrılması gerektiğinde kolaylıkla gider; idaresindeki herhangi
bir şeyi mütevazı ve düzenli bir şekilde yaptığı gibi bunu
da öyle yapacaktır, sadece bütün hayatı boyunca düşüncelerinin
mantıklı ve medeni yaşayan birine aykırı düşmemesine
dikkat etmiş olmalı.