Ben seni suçsuz bilirdim,
Külleri üflerken, ateşi sakladım.
Ailene yükledim her bir günahı,
Oysa senmişsin yüreğime tuzak kuran.
Bir gönül ki Rabbine sığınmış,
Beddua bilmezdi, susardı sabırla.
Ama öyle bir yara açtın ki sende,
Dilime bile beddua düştü utanarak.
Eğer bile bile yaktıysan ömrümü,
Hakkın terazisi ağırdır, unutma.
Dünya da ahiret de seni sınar,
Acının gölgesinde kalır insanın nefsi.
Benim helalim bana dert oldu,
Helal olsun bana, bu yanış bana.
Ama bil ki Mevlâ adildir,
Kulun gözyaşını boşa saymaz asla.
Bir gün bu devran döner,
Gizli hakikat aşikâr olur.
Ben susarım, Rabbim konuşur,
Ben affederim, Hakk hesaba çeker.