Hamza karci
@Hamza010233
Allah için alçalanı Allah'u teala yükseltir....
Şu anda okuduğu kitap
Seni gördüğümde titredi aklım sonraya önceyi anlatamadım
Belki olur dedim telli duvaklım nasıla niceyi anlatamadım
Yıkıldı sellerin suların bendi avare gönlümde derman tükendi
Doladı boynuma kalın kemendi
Cellada inceyi anlatamadım
Sanki cehennemden ateşi aldı
Ruhumda büyüdü tende bulandı
Sonunda gögsümde sıkışıp kaldı
Dumana bacayı anlatamadım...
Reklam
Bu gün Diyarbakır da on gözlü köprüyü görecek şekilde oturmuş düşünüyordum artık veli mi deli mi bilmiyorum yanıma gelip diyarbakır şivesi ile ne bakisen abi ne düşinisen neyi özlemişsin diye sordu bilmem özlemişimdir bişeyi özlemişimdir elbelbet dedim bende yanıma otur du hele abi bi cigara ver dedi verdim sonra benim abim dedi sana bir şey söyleyem söyle baklım kelimesinden sonra At ....... çayırı özlermiş dedi gülsem mi ağlasammı bilmiyorum ama hakikaten en çok darbe aldığım kişiyi özlediğimi fark ettim...
Saygı değer ahmet kayaMüzik
Şenlik dağıldı, bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O, Mahur Beste çalar, müjganla ben ağlaşırız
Gitti dostlar, şölen bitti, ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımız da sıralı sırasız
youtu.be/FSyq6w5qXGM?si=...
Henüz Şifaya ErmedimŞiir
Bugün biri dedi ki bana:
“Hikâyeni gözün yaşarmadan anlatabildiğinde,
Şifaya ermiş olacaksın.”
O an sustum…
Çünkü her kelimem
Yaraya dokunur gibiydi hâlâ.
Demek ki gönlümdeki duman
Henüz semaya karışmamış,
Küllerimin altı hâlâ kor…
Anladım ki iyileşmek,
Unutmak değilmiş;
Yarayı Yaradan’a teslim edip
Sızısını da sevebilmekmiş.
Benim nasibim gecelerdeymiş belki,
Her damla yaş bir dua,
Her acı bir arınma,
Her sessizlik bir secde…
Ve ben hâlâ öğreniyorum sabrı,
Her nefeste biraz daha,
Ağlarken bile şükretmeyi.
Ben babası olan bir yetim,
Anası olan bir öksüzüm;
Çünkü dünyada kimsem yok sanan
Aslında Hak’tan gayrı kimsesi olmayanmış.
Sen mi öğreteceksin bana kimsesizliği?
Ben yoklukla piştim, sabırla yoğruldum;
Her düşüşte toprağın sesini dinledim,
Her kalkışta Rahman’ın elini gördüm.
Yalnızlık sandığın derin çukur
Bana bir dergâh oldu yıllarca.
Geceler, kalbimin kapısını çalarken
İçime doğan ışıkla buldum Yar’ı.
Ben yolda kaldım sanırken
Yol, bizzat beni çağıranmış.
Her gözyaşı bir zikir,
Her acı bir sır imiş.
Sen mi anlatacaksın bana ayrılığı?
Ben ayrılık nedir bilmem ki;
Beden uzak düşse de
Ruh her dem sahibine yakınmış.
Ben babası olan bir yetim,
Anası olan bir öksüzüm;
Ama bilirim ki kimsesizlik yokluktur,
Yokluk ise Hak’ka en yakın duruştur.
Reklam