Hamza karci
@Hamza010233
Allah için alçalanı Allah'u teala yükseltir....
Şu anda okuduğu kitap
Sözde gazzeciler..Filistin
Gözyaşı sandığın o parıltı,
Ekran ışığının yansımasıydı yalnız.
Gazze’nin ateşi göğe yükselirken
Kalplerine hiç dokunmayan bir sızıydı ağlayışları.
Bir gün merhamet, ertesi gün şenlik…
Dillerinde “mazlum”, gönüllerinde boşluk.
Papanın gelişine bayram kurup
Kırkı çıkmamış çocukların ahını unuttular,
Sanki melekler şahit değilmiş gibi.
Ve takvim döndü…
Sokaklara bir yılbaşı parıltısı çöktü.
Oysa Gazze’nin geceleri hâlâ kapkara,
O karanlık içinde
Bir yetimin “babam” diye titreyen nefesi var daha.
Ey hakikat arayan gönül…
Bilirsin ki
Gözyaşı samimi olmayınca
Ateşe su değil, duman olur.
Bir kalp mazlumu unutunca
Zalimden farksız olur.
Zamanı süsleyenler çok,
Ama zamanı tefekkürle taşıyan azdır.
Gazze’yi unutanlar
Aslında kendi kalbini unutur,
Kendi vicdanının kapısını kapatır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kaderin saatinde şaşma yoktur; geç sandığın, aslında tam vaktidir.
“Vakti gelmeyen kapı açılmaz; vakti geleni de kimse kapatamaz.”
Bende ne kadar gizliysen, âleme o kadar sır kıldım seni
Gözlerin… siyahın da ötesinde bir gece gibi iner gönlüme
Gördüğün gibi değil
Ben seni, hakikatin gölgelerine düşen bir düşten seyrediyorum
Nefsimden arta kalanın en güzeline yakıştırdım seni
Söze sığdıramadığım kadar varsın bende, bildiğin gibi değil
Kalbim, manasını fehm edemediğim bir dille zikre durur adını
Bir tek sen duyulursun iç âlemimde
Diğer sesler fanidir
Benliğim, senin eşiğinde kendini unutur
Bir tek sana varlığım emanettir
Sustu sandıkların, aslında içimdeki zikrindir; bildiğin gibi değil
Aklım ve kalbim, sensizliğin çölünde sınanır
Ben ise gönlümün tarafında, en teslim olmuş hâlimle dururum
“Neyin var?” dediklerinde
“Sensizlik var” demek geçer içimden
Zira sen yoksan, içimde hangi bahar yeşersin ki?
Bildiğin gibi değil…
Sana gönlümü açmak, ateşe atılan bir derviş sabrıdır
Lakin her dem içimden önce sen geçersin
Madem benim sonbaharım, soluşum, yeniden doğuşumsun
Bil ki en uzak yakınlığım sensin; bildiğin gibi değil
Ömrümün yangını da sensin, kül olup dirilişim de
Ve bu ateş, ilâhî bir sır gibi, dinmez bende🥀🥀🥀
“Günler geçiyordu, aylar geçiyordu, mevsimler geçiyordu ama içimdeki acı geçmiyordu…”