Hamza karci
@Hamza010233
Allah için alçalanı Allah'u teala yükseltir....
Şu anda okuduğu kitap
Öyle çok özlüyorum ki seni,
Kalbim dar geliyor göğsüme.
Sanki zincirlerinden kurtulup
Hakikate koşacak bir kuş gibi.
Her çarpıntı bir zikre benziyor,
Her nefesin adı seninle dolu.
Zor tutuyorum kendimi,
Zor saklıyorum içimdeki fırtınayı.
Gözlerim seni ararken,
Aslında seni Yaradan’a varıyor.
Sen, bir ışık gibi önümde,
Bütün yollar O’na çıkıyor.
Öyle çok özlüyorum ki seni,
Sanki kalbim bana değil,
Sonsuzluğun sahibine aitmiş de
Sen onun vesilesiymişsin gibi🥀🥀🥀
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ey yar,
Sözüm şiirlerin mükemmelidir,
bilsen sana söylenen her dize
bir Yusuf Hayaloğlu gözyaşıdır;
kör karanlığa atılmış,
ama yine de sana varandır.
Senden başkasını seven delidir, derim,
çünkü yüreğimdeki dar ağacını
kimse bilmez senden başka.
Sen ki “Üşür Ölüm Bile” dizelerinden düşen
bir damla gözyaşısın.
Yüzün çiçeklerin en güzelidir,
ama açmaz kimsesiz sokaklarda,
her bahar yasaklı, her umut zincirli.
Selda’nın türküsünde “Dağlar Dağlar” diye yanarken
benim dilimden yalnızca sen dökülürsün.
Gözlerin, bilinmez bir diyar gibi…
Ne zaman baksam
“Bahtiyar”ın sitemiyle yanarım,
Kıvırcık Ali’nin içli ağıdı gibi
bir yanım vurulur, bir yanım ağlar.
Ve yine dönüp sana derim ki:
Sözüm şiirlerin mükemmelidir,
seninle başlar her hece,
seninle biter.
Bir gün gelir Ahmet’in sazı susar,
Dünya bensizde dünyaydı,
Darılmadım,
Benimle kurulmadı bu düzen,
Benimle dönmedi felek.
Güneş benden önce de doğuyordu,
Ay benden sonra da secde ediyordu.
Ben ise bir yolcuydum,
Bir damla, kendini deniz sanan,
Bir gölge, ışığın yanında varlık arayan.
Darılmadım,
Çünkü anladım ki;
Toprak bensiz de yeşerir,
Gökyüzü bensiz de çağlar.
Benim payıma düşen,
Kopmuş bir tesbih tanesi,
Bir derviş nefesinde kaybolan hece,
Bir kandil ışığında yanıp sönen pervane.
Dünya bensiz de dünyaydı,
Darılmadım…
Benim mutluluktan alacağım var,
Ne dünya verdi, ne fani gölgeler…
Her gülüş yarım kaldı,
Her bahar küle döndü içimde.
Borçlusun bana ey hayat,
Senin terazinde adalet yok;
Ama ben bilirim,
Rabbimin terazisi şaşmaz.
Benim mutluluktan alacağım var,
Almadığım nefeslerin hesabı,
Düşlediğim sabahların bedeli,
Secdeye dökülmeyen gözyaşlarımın diyeti.
O yüzden unutma:
Sana değil, sahibine arz ederim davamı.
Kapatmazsam ben bu defteri,
Kapatır Kudret Eli!
Ve bil ki;
Eğer mutluluk sensensen…
Senden alacağım var!🥀🥀🥀
Gazze…
Bir Ashab-ı Kehf gibi mağaraya sığınmış çocukların şehridir,
gözleri uykusuz, kalpleri ayakta,
ama biz mağaranın dışında bekleyenler
onların sabrından bile habersiziz.
Bir Firavun zulmü var orada,
Nil’e bırakılan Musa misali
çocuklar denize, ateşe bırakılıyor.
Ama biz, Musa’nın asasını değil,
sarayların perdelerini seyrediyoruz.
Ashab-ı Fil kıssası yeniden yazılıyor:
Fil orduları göklerden taş bekler,
biz de göğe bakıyoruz hâlâ.
Oysa ebabiller gelse,
önce bizleri taşlardı,
çünkü göz göre göre kanı akıtılan
kardeşlerimizi yalnız bıraktık.
Kur’an’ın dediği gibi:
“Bir kavim kendini değiştirmedikçe,
Allah onların hâlini değiştirmez.”
Ama biz değişmeyi değil,
bir mucize beklemeyi seçtik.
Gazze’nin sokaklarında yankılanan çığlık
aslında bize inen bir ayet gibidir,
ama biz Mushaf’ı öpüp rafa kaldırır gibi
o çığlığı da kaldırıyoruz kulaklarımızdan.