Hamza karci
@Hamza010233
Allah için alçalanı Allah'u teala yükseltir....
Şu anda okuduğu kitap
Boğazımda taş gibi,
söylenmemiş sözlerin ağırlığı var.
Gece uyandığımda
yanı başımda oturuyor öfkem,
konuşmadan, bakmadan,
sadece içimi kemiriyor.
Bir kavga saklı kalmış ellerimde,
yumruk değil, çığlık birikmiş avuçlarımda.
Ne yapsam olmuyor,
göğsümde bir dar kapı kapanıyor,
anahtarı bende değil,
zinciri kırmaya gücüm yetmiyor.
Nefesim dar, sesim kısık,
ama içim yangın yeri;
söyleyemediğim her cümle
kül olup ciğerime doluyor.
Ve ben,
kendi sessizliğimle hırslanıyorum.
Bir gün ya taşacak bu suskunluk,
ya da beni içimden içime gömecek.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bekliyorum…
Haberini değil belki,
kaderin fısıldayışını duymak için.
Her suskunlukta,
her gelmeyişinde
Rabbimin bir işareti var biliyorum.
Bekliyorum…
Çünkü seven çağırmazsa eksiktir,
çağrılmayan yol da vuslata çıkmaz.
Kalbime düşen her özlem,
bir imtihanın ince çizgisi gibi
sabırla öğütülüyor içimde.
Bekliyorum…
Gelmeyişinle öğreniyorum;
Sevgi Rabbinden razı olmadıkça
kuldan razı olunmazmış.
Biliyorum, kim beni ondan çok bekletirse
aslında bana hiç gelmeyecekmiş.
Bekliyorum…
Belki sen yoksun,
ama O var,
beni sabırla yoğuran,
bekleyişimi dua kılan🥀🥀🥀
“Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için, gidecek yer ne kadar uzak olabilir?”
Yazılarımın gizli öznesi
ilelebet sen olacaksın,
Bir harfin arasına saklanıp
beni benden çalacaksın.
Bir virgülün sessizliğinde
adını duyacağım,
Bir noktanın karanlığında
gözlerini arayacağım.
Ne zaman kaleme düşsem,
gölgen mısralarımda dolaşacak,
Ben sustukça sen konuşacak,
ben konuştukça sen susacaksın.
Her dize bir sır,
her sırda senin nefesin;
Adını yazmasam da
okuyan,
hep seni bulacak içinde.
Çünkü yazılarımın gizli öznesi
ilelebet sen olacaksın…
Üç mü dediler… beş mi dediler…
Gülüp geçtim vakti sayanlara,
Ben, “geçer” diyenlerin diline inanmadım,
Geçmedi işte.
Geceyi bitiren sabah gibi olmadı hiçbir gün,
Her sabah, bir öncekinin kanayan devamıydı.
Azer Bülbül gibi içtim anılarını,
Kadehte değil, gözümün ucunda durdun.
“Seviyorum hâlâ” demedim kimseye,
Ama bil ki, dilim susarken kalbim hep bağırdı.
Sabahattin Ali fısıldadı kulağıma:
“İçim içime sığmıyor be çocuk,
Sana söyleyemediklerim,
Bana söylenmemiş sözler gibi ağır.”
Kıvırcık Ali’nin sazında duydum isyanımı:
“Korktuğum başıma geldi duydun mu ben seni bir türlü unutamadım"
Ama senin unutuşun
Sanki kapımı değil,
Ömrümü kilitledi.
Ahmet Kaya’nın memleket hasreti gibi
Özledim sesini,
Ne telefonlar açtı mesafeyi,
Ne şarkılar kapadı yarayı.
“An gelir,” dedi Ahmet,
“İnsan bir şehirde ölür…”
Ben, senin gittiğin gün öldüm işte.