Cemal Süreya demiş ya;
“Rast gele yürürken aklına geleyim, sızlasın için…”
Ben öyle diyemem sana,
İçin sızlasın istemem hiçbir vakit.
Adım geçince kalbin daralmasın,
Gözlerin bir boşluğa dalıp da
Hüzünle ağırlaşmasın.
Ben isterim ki;
Bir gün ansızın aklına düşersem eğer,
Yüzünde hafif bir tebessüm olsun,
Kalbin biraz daha hafif atsın.
Ne sızı bırakayım sana,
Ne de yarım kalan bir acı…
Ben sana sadece
Rahatlığımı bırakırım,
İyiliğimi, huzurumu,
Ve en çok da
Mutlu olmanı dilerim.
Çünkü bazı sevmeler vardır;
Yanında olamaz,
Adını koyamaz,
Ama yine de
En güzel duayı eder içinden…