" Ey nefsim ! Kalbim gibi ağla ve bağır ve de ki:
Faniyim, fani olanı istemem.
Acizim, aciz olanı istemem.
Ruhumu Rahman'a teslim eyledim, gayr istemem.
İsterim, fakat bir yâr-ı bâki isterim.
Zerreyim, fakat bir şems-i Sermed isterim.
Sen seviyorum Rabbim. Ve yalnız sevme duygusunu tartırdığın için dahi Senden ne bir adım, ne bir bakış, ne bir nefes uzaklaşabilirim. Ben bir tek Seni bilirim. Ve bildirdiklerini. Şimdi de Sana ait olan ellerimi bırakma Rabbim. Bilmediğim yarlardan düşerim. Seni sevmenin lezzeti henüz taze iken damağımda, ahiret fazla uzaklaşmış olamaz.