Seval Özgül
@Hananverde
Satırlar arası muhtelif âlemleri keşfetmeyi seven meraklı bir yolcu.
53 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Yaşamın belirsizliğine meydan okuma gücünü ve var olma cesaretini belki de basitçe "yüreğimizi pır pır ettiren çocukların gülüşleri” nde buluruz.
Reklam
Fakat doğası ne olursa olsun, birini severken duyguların ani bir şekilde yok olabileceğini de öngörmek gerekir. Telafisi olmayan şeyler vardır. Dönüşü mümkün olmayan bir kopuş ânı.
Söylenmemiş olanın, yapılmamış olanın zalimliği. Ortaya çıkmayan kelimeler ve jestler, bu dayanılmaz boşluklar ilişkiyi askıya alır. Bazen telaffuz edilmeyen cümleler, bir hakaretten daha yıkıcıdır.
Anneden gelen herhangi bir söz, basit bir bakış, ufacık bir ilginin dahi olmayışı. Bu yoksunluklar bağlanmanın sona erdiğine, mümkün her türlü sevginin tükendiğine işaret eder.
Kopuş noktası bir bağdan vazgeçildiği, onun çözüldüğü veya kesildiği andır. Bu, başka birine artık inanılmadığı, ondan herhangi bir şeyin beklenmediği andır. Ona güven duyma kapasitemiz hayal kırıklıklarıyla, yalanlarla, şiddetle veya ihanetle gitgide tükenir.
Kopuşlar bazen sessiz ve içseldir.
Reklam