Herkes gibi sen de korkularında haklı olduğunu kanıtlamaya çalışmışsın. Nedir onlar? Ben aşağılık biriyim, kimse beni sevmez... Eğer bir şeyleri değiştiremezsen, benzer şeyleri çok sık yaşayacak ve böyle düşünmekte haklı olduğunu sürekli kendine kanıtlayacaksın. Ama bir yandan da günün birinde bu yolun seni mutluluğa ve huzura götüreceği gibi bir inanç hiç çıkmayacak aklından.
— Nasıl Yani?
— Sen onun nasıl biri olduğunu başından beri biliyordun. Beraber olduğu her kadını aldattığı, aslında hiçbirini sevmediği baştan beri belliymiş zaten. İçindeki boşluk ve sevgisizlik dikkat et, seni öyle birine itiyor. Kaybedeceğin bir oyuna giriyorsun. Böylece içindeki korkular gerçekleşiyor ve bir de üstelik haklı çıkıyorsun. Şimdi ne diyor sana hayat: Haklısın, seni kimse sevmez.
Ve son olarak hastalığın sevgisizlikten, şifanın ise her zaman sevgiden, şefkatten geldiğini çok daha iyi biliyorum.
Sevgiyle yaşanacak nice günlere...