Hande
@Handee12
94 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Zaten genel hayatın esası bu değil miydi? Büyük yalanlara inanmadıkça insanlık için yaşamak mümkün olabiliyor muydu?
Puan vermedi·200 syf.·
13 günde okudu
·2025 8. kitabı
İlaç kullanalım ya da kullanmayalım, herhangi bir tanı ya da kategoriye sokulabilecek bir durumumuz olsun ya da olmasın ertelemenin doğası aynı şekilde işliyor, erteleme ve erteleme üzerinden anlayabileceğimiz diğer psikolojik sorunlar -ki sayıları hayli fazla- aynı iç çocuğun aynı korkusuyla ortaya çıkıyor. Erteleme, dışımızdaki ilişkilerde yaşadığımız sorunların, içimizdeki çocuğun içimizdeki anne-babayla ilişkisini etki etmesi demek. Dışımızdaki ilişkilerin kendimizle konuşma biçimimizi etkileme/me/sine izin vermek, elimizde. Beyin esas olarak herhangi birinin bize ne söylediğini değil, bizim o kişi üzerinden kendimize ne söylediğimizi duyarak şekilleniyor. Depresyon, erteleme, anksiyete, gibi sorunlar, o kişilere değil Bizim kendimize karşı sert iç sesimize karşı bir savunma biçimi.
Son derece önemli bir yetenek olan duyarlılığımızı kimi durumlarda dezavantaja çeviren şey, travmalarımız ve içinde yaşadığımız dünya.
Her birimiz, herhangi bir sözcüğün/tanının üzerindeyiz. Sözcükler ve tanılar, iletişimi kısaltsın diye varlar. Ama onlara çok takılırsak o iletişim imkanının önüne de geçebilirler. Aynı sözcük, aynı tanı, o insanın bireysel ve biricik gerçeğini daha derinden anlamamıza da vesile olabilir oysa.