"Yaz yine de gelir; ama sabredenlere gelir. Önlerinde sonsuzluk varmış gibi tasalanmadan sessiz ve yürekleri geniş olanlara gelir. Ben bunu günden güne daha iyi anlıyorum, onu gönül borcu duyduğum acılar içinde öğreniyorum."
Şu klasik yeni yetme kafasındalar - İyi olduklarını ve bir gün iyi olabileceklerini bilseler de bu gerçeğin tasdik edilmesi için yanıp tutuşuyor ve reddedilme fikri karşısında dehşete düşüyorlar. Bu his karışımını çok iyi hatırlıyorum: dizginsiz bir hırs, çıkaracağın işlerin gerçekten de kayda değer olabileceği düşüncesiyle kabaran bir gurur ve buna eşlik eden afallatıcı, amansız bir güven sorunu. Sonucunda ortaya şaşılası ölçüde sinir bozucu bir kişilik çıkıyor ama bu çocukları anlıyorum