Yusuf Dinçaltın
@Handschuhschneeballwerfer
Sadece bir tane 
Oğuz Atay alıntısından bile bireyin kronik yalnızlığı, toplum ile arasındaki uçurumu ve bir insanın delilik sınırlarına gelişi anlaşılabilir. Oğuz Atay zamanından çok daha ilerisini görmüş, nadide bir yazardı.
Bu iletinin altına bir Oğuz Atay alıntısı bırak! 🤓
Oğuz Atay alıntısından bile bireyin kronik yalnızlığı, toplum ile arasındaki uçurumu ve bir insanın delilik sınırlarına gelişi anlaşılabilir. Oğuz Atay zamanından çok daha ilerisini görmüş, nadide bir yazardı.
Bu iletinin altına bir Oğuz Atay alıntısı bırak! 🤓
Yusuf Dinçaltın
Günlerin nasıl geçtiğini izleyemiyordum artık. Hikâyelerim için güncel olaylar bulmakta, insanları ve maceraları birbirine bağlamakta eski becerim kalmamıştı. Önemli olayları bile öğrenemiyordum çoğu zaman. Evet bazı olayları biliyordum: Savaş bitmişti. Cephelerden akın akın dönen askerler geçiyordu trenler dolusu. Onlardan kırık dökük bilgiler toplayarak savaş hikâyeleri yazdım bir süre. Bu arada birçok şeyi hatırlayamıyordum: Savaş bizim ülkede mi geçmişti? Yoksa uzak çöllerde mi savaşılmıştı? Topraklarımız genişlemiş miydi, daralmış mıydı? Genç yahudi bitkin gülümsemesiyle karşılık veriyordu bana: Bizim istasyon hep aynı yerde kaldığına göre, bunların önemi var mıydı? Top sesleri duymadığımıza göre, savaş hiçbir zaman bizim istasyona yaklaşmamıştı. 
Korkuyu Beklerken
Korkuyu Beklerken