Geçmiş cebe konmaz ki. Bunu yerleştirecek bir evin olması gerekir. Benimse sadece bedenim var, sadece bedeniyle yapayalnız olan bir insan, anıları durduramaz, üzerinden aşıp gider onlar.
İnsan yaşadı mı başına hiçbir şey gelmez. Çevredeki nesneler,görüntüler değişir, insanlar gelir, insanlar gider, insanlar girer, insanlar çıkar...Hepsi bu. Hiçbir zaman başlangıç yoktur. Günler ipsiz sapsiz birbirine eklenir; bitmek bilmez monoton bir hesap çizelgesidir bu.