Hayat can sıkıcı bir tuzaktır. Düşünen bir insan olgunluğa eriştiğinde ve tam bir bilinç kazandığında kendini içtensiz olarak sanki çıkışı olmayan bir tuzağın içindeymiş gibi hisseder.
Her türlü zorbalığın toplum tarafından makul ve yerinde bir gereklilik olarak karşılandığı, beraat kararı gibi her türlü merhamet göstergesinin toplumda tatminsizlik ve intikam duygularını uyandırdığı bir dünyada adaleti düşünmek gülünç değil midir ?