Modern çağlarda bakış açımız öncenin dönemlerde köleliğin ve aristokrasinin var oluşundan etkilenmiştir. İnsanları birbirine yaklastirma gerekliliği bu kurumların tüm anlamını ve önemini yok etmiştir. Büyük düşünür Nietzsche, en iyinin yönetmesi gerektiğini, diğer herkesin ise boyun eğmesi gerektiğini savunmuştur. Günümüzde İnsanları efendi ve köle olarak ayirmamak, herkesi eşit görmek oldukça zordur. Ne varki, her insanın eşit olduğu bakış açısına sahip olmak bile ileriye atılmış bir adımdır, bize yardım etmeye adapte olmuş, tavırlarımızdaki yanlışları engellemeye hazır bir bakış açısıdır.
Karşımızda kimseye zarar vermeyen fakat hayattan ve insanlıktan çekilen, tüm temaslardan kaçınan ve izolasyonu çevresindekilerle iş birliği yapmayan bir insan modeli vardır. Ne varki, hayatın görevlerinin büyük oranı iş birliği ile çözülür. Kendini izole eden bir insanın düşmanlığı da topluma doğrudan savaş açan bir insanla aynı olarak düşünülebilir.
Bir kitabi okuyup bitirdiğiniz zaman , bunu yazan keşke çok yakın bir arkadaşım olsaydı da, canım her istediğinde onu telefonla arayıp konuşabilseydim diyorsanız, o kitap bence gerçekten güzeldir.