İnsanlığın o zamana kadar çektiği sancıların hep karşılıklı sevgisizlikten olduğuna bir kez daha inandım. Oysa sevgiyle kinler tebessüme durur, sevgiyle düşmanlar dost olurdu. Aguların bal, ayrılıkların visal olması hep sevgidendi.
İnsanlara birlikte yaşamayı öğretmek asla bütünüyle kazanılmayan upuzun bir savaştır. Serinkanlı bir düşünce, usta bir eğitim, elverişli yasalar ve eksiksiz kurumlar gerektirir.
Önyargılarını, tiksintilerini aşmak, insanın doğasında bulunan bir şey değil. Ötekini kabul etmek, onu reddetmekten ne daha doğal ne de daha az doğal. Uzlaştırmak, birleştirmek, benimsemek, yakınlık kurmak, yatıştırmak bilinçli hareketlerdir, uygarlık hareketleridir ,aklı başındalık ve sebat gerektirir; Sonradan elde edilen, öğretilen, geliştirilen hareketlerdir bunlar.