Çünkü kılam, kılamın kelamı -Alihan’ın kelamı, Alihan’a ait kılam gibi-insana, insanlığa aittir, yalana değil; kılam, kelam insan, insanlık için vardır, yalancı için değil.
Alihan kendisine ait yalın kelamıyla yaralarını sağaltıyordu.
Tıpkı bir geyiğin , Siyabend’in altın okuyla vurduğu geyiğin diliyle hafifçe, özenle, yaralarını, yaralarından akan kanı yalaması gibi.