ben
beyaz atlı
buğday tenli bir prenstim
varacağım yerlere çok geciktim
genceldim
fakat arınmadım
nallarında tanrı vergisi bir hüzünle
baştan başa koşup durdu çünkü atım
rengârenk çiçekler kurutur
kalbimde hayat
ısırgan ayraçlar eker
gülünce anlarım
ağlanacak bir yer sanırım hayatı
uzun kış geceleri sisli günlere döner
ve yemyeşil ormanlar yakar
kalbimde hayat