…
Bir elim gökyüzünde, bir elim kutsal sancak
Ağlayarak yürüyorum bu dumanlı sokakta
Güldüğüm sanılıyor kahkahalarla
Bilmezler ki, kahramanlık
…
Şimdi bir yabancıyım evimde
Yakamda rozet gibi
İfşa ediyorum garipliğimi.
sükût en degerli ahbâbim
sezgi azığımdır dağarcığımda
emegimin karşılığında sunulan
evrensel bir ödüldür susturulmak
ruhumun vergi olarak
alıyorlar her yıl bir parçasını…
Hep aynıydı. Kimi zaman ufacık bir umut ışıltısı belirir gibi oluyor, kimi zaman da bir umutsuzluk denizi kudurmaya başlıyordu, ama hep aynıydı: Aynı acı, aynı keder,aynı iç sıkıntısı…
Sayfa 61 - Türkiye iş bankası kültür yayınları·Kitabı okudu