Aşk ulaşmak değil yolda olmaktır aşk acısıyla da güzeldir ben o acıyı da yaşadım az çok üzüldüm sevindim ama ben ağladığımdada sansliydim senin için aglamanın bile ne kadar değerli olduğunu bilmiyorsun
Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiçbir zaman sevmedin beni
Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi
Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini
Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olmam bu derde düşeli
Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki
Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği
Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki
Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini
Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri
Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi...
Her gün bir kere hatırlar mısın beni. Her hatırladığında bir kere gülümser misin kimseye belli etmeden. Ya da gözlerin dolar mı bazen aklına gelirsem. Çaresiz miydi diye düşünürsün, o yolun yolcusu muydu. Yavaş yavaş unutur musun yoksa beni. Senden önce hiç hayal kurmamışım. Bana hayal kurmayı öğrettin ya sen, bir insan diğerine daha ne kadar yakından dokunabilir ki.