Geceye sustum en çok geceye
En sevdiğinin yanında susarmış insan yürekler konuşsun diye
Geceye sustum en çok geceye...
Beni suskunluğumdan anlarsa o anlar
Güzel karanlığı ışığı aydınlatır
Yıldızların, Ay'ın dostudur
Aşıklar derdini anlatır
Yalnızlar ağlaşır
Güzel gece...
Sessizliğin huzur bulmuş hali
Sessizliğin anlam dolu hali
Belki bir yıldız kayar da
Gerçek olur hayali
Belki...
Susuyorum güzel gece
Sen anla halimi...
Bir zamanlar bir adamın bir bağı vardı ve bir kaplumbağa bu bağına dadanmıştı. Adam her seferinde bu kaplumbağayı uzak bir yere bırakıyor, fakat her seferinde kaplumbağa bağa geri dönüyordu.
Bu duruma kızan ve kaplumbağaya hayatıyla ödeyeceği bir ders vermek isteyen adam, kaplumbağayı ters çevirerek bıraktı.
Hayvancağızı ölüme terk edip evine doğru yola çıkan adam yarı yolda yaptığından utandı ve hayvanı kurtarmak için tekrar bağa geri döndü. Kaplumbağanın yanına vardığı zaman gördüğü manzara çok ilginçti. Bir güvercin ağzına aldığı bir üzümü, ağzını açmış bekleyen kaplumbağaya vermek istiyordu...