Melankolimi ve öfkemi gizlemek için büyük çaba sarf ettim ve bunun yerine kendimi masum bir neşe havası geliştirmeye adadım. Böyle yavaş yavaş eksantrik bir soytarıya dönüştüm.
Yine de, durum buysa, buna nasıl tahammül ediyorlar? Her gün pes etmeden, umutsuzluğa kapılmadan, intihar etmeden, hatta siyaset tartışmaya devam ederek nasıl atlatıyorlar?
Ancak tartışmacıların bilgisi ve zekası bakımından eşit olmaları gerekir. Birinde ilki eksikse her şeyi anlayamaz. İkincisi eksikse bunun verdiği kızgınlık onu sahtekarlığa ve kurnazlığa ya da kablığa iter.
Her karşınıza çıkana tartışmayın, sadece tanıdığınız, saçma sapan şeyler ileri sürmeyecek, utanç verici durumlara düşmeyecek kadar aklı başında olduğunu bildiğiniz insanlarla tartışın; beylik laflarla değil gerçeklerle tartışan, gerçekleri dinleyip değerlendiren ve son olarak gerçeğe kıymet veren, karşıtlarının ağzından bile olsa gerekçeler dinlemeyi seven, gerçek karşı taraftan yana olduğunda haksız çıkmaya dayanabilecek kadar makul olan insanlarla tartışın.
Diğerleri bırakın ne isterse söylesin, çünkü akılsız olmak insan hakkıdır.