Asansörde düşürülmüş bir dostoyevski romanı bulsam,"Bu sizin mi"der miydim ona? Demezdim.O uzanıp kitabı almaya kalksa, "herhalde oğlunun, kızının kitabıdır"der, yakıştırmazdım ona. Hepimiz yapıyoruz bunu...
...sonradan okuma alışkanlığı kazanmış, hem de iyi okumuş belli. Okuduğu kitaptan o kadar etkilenmiş ki evine onun adını vermek istemiş. Kocası da onun ne okuduğundan haberdar. Aralarında,"Evimize bu kitabın adını verelim" diyecek kadar güzel bir iletişim var. Günlük yaşamlarını paylaşıyorlar. Adam karısıyla buldukları bir ismi tabela yaptırıp evlerine asıyor. Bu değer vermek değil de nedir? Bu, birlikte bir yuva kurmak, adını koymak..