Çok bekledim,
bazen öyle çok bekledim ki;
neyi beklediğimi unuttuğum
zamanlar oldu.
Önce saat başı baktım
geliyor mu diye,
sonra günde iki - üç defa.
Sonra haftada bir derken,
acılar yer etti içime
ve kana karıştı içimde ne varsa.
Beklemiyordum artık,
umudumu yitirmiştim.
Tam aklımla kalbim arasında
bir yere koymuştum ki seni;
çıkageldin bir yaz yağmuru gibi.
...
Öyle güzel düştün ki hayatıma,
tek bir soru bile sormadım.
Şimdi tam da senli anıları bırakıp,
senli anlara dönmüşken
yine gidiyorsun demek.
Peki git, bittikçe git, gittikçe bit...
Yarım bile kalmasın bu aşk,
yaralı kalsın.
Biz murat alamadık,
bırak hayat intikam alsın....
...
Biliyor musun,
bazen o kadar çok
beklediğine değmiyor.