hangi yıldızdır bilmem,
gözlerin kayar da üzerime Rüveyda
önce tuhaf bir deprem yayılır bedenime,
sonra açılır önümde ıstırab vadileri
silik renkleriyle adımlarıma
çözülmeye yüz tutan bir mazi
mühürlenir
hayalin bittiği menfeze doğru
alaca bir at koşar içimde
zamansız, mekansız nefese doğru
...
At vuruldu içim paramparça RÜVEYDA..