Karaktersizlik en büyük övgüdür insan doğasının. oturmuş bir kişiliğe sahip olmak, taş olmaktır, tahmin edilmektir çünkü.sudur benim doğam, daha hiçbir şey olmamış ama her şey olmaya gebedir
İnsan ekmeli
Güneş için göğü kırbaçlayan
Tasma tutan ellerin merhametini
Dev kuleleri incitmeli
Betonu kanatmalı
Karınca sürüleri istila etmeli şehirleri
...
İnsan ekmeli
Bağrında nehirler taşıyan
Bir kelebeğin sancılı iniltilerini
Mayınları öpücükle susturan
İçimde yükselen göğe
Karanfil kundaklarını ısmarlıyorum
Et ile
Acı ile
Kan ile
Hakikat geçidine kurbanlar sunuyorum
Alevli tellerinde et kokum yayılır
Bakire bir hamileye aşere olurum
...
Arzular rıhtımında kehribar gözlerini sayıyorum
Avuçlarımda yaratan tecellisi
Avuçlarımda yaralı bir tanrı
Sonra sonra
Ruhuma yetmeyen bir beden ikram ediyorum