Qarşılaşdığın heç bir insan əslində sənə acı vermir. Çünki heç kim nə sənin dostundur, nə də düşmənin; onlar sadəcə səninlə bağlı müəyyən həqiqətləri üzə çıxarır. Bəziləri sənə hər kəsə etibar etməməyi öyrədir, bəziləri isə zəif tərəflərini göstərir. Bunu sənə əzab vermək məqsədilə etsələr belə, qəzəblənməməlisən. Çünki insan öz daxilindəki gücü məhz bu yolla kəşf edir.
Dünyanın quruluşunda bu tip insanlar həmişə mövcud olacaq. Buna görə də onlarla hər qarşılaşmada reaksiya versən, sən də onlardan fərqlənməzsən. Kimsə səni incitdikdə, zəif qalan tərəfini gücləndirməyi öyrənirsən; kimsə sənə mane olduqda isə, kimlərin yolundan çəkilmək lazım olduğunu anlayırsan. Səni geriyə çəkmək istəyənlər bunu sənə açıq şəkildə bildirməzlər.
Biri sənə ilham verdikdə isə, sən öz daxili potensialını da kəşf etmiş olursan.
Bir sözlə, səninlə baş verən hər bir qarşılıqlı əlaqəni emosional zəiflik kimi deyil, düşüncə ilə idarə edilə bilən və gücə çevrilə bilən bir imkan kimi dəyərləndirməlisən.