Ayşə Həsənova

Ayşə Həsənova
@Hasanova_a
Ne kadar uzaklaşmak istesem de kendimden başka hiç bir yere kaçamıyorum.
Baku State University
Azerbaijan, 17 Ağustos
465 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Qazandıqca əksildin, ya əksildikcə qazandın?
İllər ötür, insan çox şeyi unudur, bir o qədər çox şeyi də unuda bilmir. Hansı ki bir vaxtlar həyatının ən xoşbəxt anı imiş kimi hiss etdirən günlər, indi heç nə hiss etdirmir. Dərd edib düşündüyü məsələləri heç anımsamır belə. Xatirələr sanki gündən-günə uzaqlaşır. Ya da sən uzaqlaşsın istəyirsən, bilmirəm. Qayğılar... Seçimlər... Seçilməyənlər... Dayanıb düşünməyə imkan yaratmır. Elə ki olub-bitəni düşünmək istədin, üzərini örtdüyün düşüncələr qarşında divar hörür. Sökməyə çalışırsan, yorulursan. Nə bir addım irəli gedə bilirsən, nə də dizlərin üstünə çökə... "Zamanla düzələr" deyirsən, axı nəyi düzəldəcək zaman? Sevdiklərin — torpağın altındakılar geri gəlməyəcək, üstündəkilər isə çox uzaqdadır. Hər şeyin üst-üstə gəldiyi anlarda insan gedənlər üçün daha çox darıxırmış. Üzünü görmək, boynunu qucaqlamaq, səsini eşidə bilmək neçə yaranın üzərini qapayırmış. Amma yoxdur. Sən yenə özün-özünə sarılacaqsan. Sən yenə heç nə olmamış kimi yoluna davam edəcəksən. Günlərlə oyanmaq istəməzkən sübh tezdən qalxmağı, nəmli gözlərini gülürmüş kimi göstərməyi, susmaq istədiyin halda danışmağı necə öyrəndin, görəsən? Öyrənmədin, məcbur qaldın.
Duygu ve Düşünce
Reklam
Və bəzən ailə bilib qucaqladığın o kəslər Və bəzən yaradır gözəl musiqi çirkin səslər... Və bəzən ayrılırsan, axtarırsan, yorulursan Sən heç vaxt öz xoşunla getmirsən, qovulursan Mən bu gün qucaqlayacam qanadlarımı Sənə danışacam həyat adlı bir nağıl Mənə borc ver bu gecə qorxularını Sabah söz verirəm qaytaracam hamısını..
Müzik
Uzağın bir adı var..
“Kiçik Şahzadə” kitabındakı bu söz var bugün ağlımda: “Könül bağı qurduğun hər şeydən ölənə qədər məsulsan”. Heç vaxt düşünməzdim ki, bir vaxtlar oxuyub keçdiyim cümləni bütün qəlbimlə hiss edəcəm, o anı yaşayacam. Bu ilə qədər məni ailəmlə birləşdirən bağlar var idi hansı ki, onları mən seçməmişdim və istəsəm də qopa bilməzdim; dostlarımla olan bağım var idi — seçdiyim ikinci ailə. 24 yaşımda həyat mənə göstərdi ki, bunlardan tamam fərqli bir bağ var imiş: könül bağı. Hansı ki, onu özün seçmirsən, o səni seçir. Danışmadan anlayırsan, gözündəki baxışdan qəlbindən keçənləri oxuyursan, yarımçıq gülüşündə gizlənən acını onunla birlikdə çəkirsən. Addım atmağa çəkinirsən, bilirsən ki gözləri dolacaq. “Qucaqlasam, qayğılarından qurtula bilsə...” deyirsən. Və bir gün görürsən ki o hamıya bağladığı qəlbini sənə açıb, təkcə sənə. Bu, müəllimin şagirdi ilə qurduğu könül bağı imiş. Hansı ki yollarımız ayrılsa da, həyat məni uzaqlara aparsa da bizi birləşdirən bağ əbədi qalacaq 🫂🩶
Hayata Dair
Ne seni anlamaya yetti zaman... Ne beni anlamana...
Kendi dünyamızdan söz etmedik hiç! Başımı alıp dağlara çıkacağım Avazım çıktığı kadar haykıracağım Dağlar taşlar yıkanacak göz yaşlarımda Beni onlar anlayacak derken... Ben sen anla diyordum aslında. Baktın öylece... Anlayamadın. Teselli edecek sözler aradın Çığlığı duyamadın Suskun olduğum günlerde yüreğimin neden buz tuttuğunu düşünmedin hiç! Girip göz bebeklerinden bana bakmaya zaman mı yoktu, yürek mi? Bilmiyorum. Ben beni anlatmaya yetmedim biliyorum Seni anladım mı yeteri kadar şimdi düşünüyorum... Sar beni üşüyorum.
Yıldız Kenter
Yıldız Kenter
Şiir
Get, əgər gedə bilirsənsə. Qal, əgər dözə bilirsənsə.
İllər keçdikcə qorxduğun adamlara dönmək Onlardan biri olmaq, diri olmaq deyil, bu ölmək İllər ötdükcə nifrət elədiyin şeyləri sevmək Bu divarlar möhkəm, yox kömək, yox kömək İllər keçdikcə boz kütlədə tapmağ öz yerini Onlar başqa insanlar deyil, hamısı sənnən biri Onlar da qəhramanlar deyil, səndə olar kimi Çox böyük oyunlarda kiçiy insanlarıq biz bil.
Müzik
Reklam