Ayşə Həsənova
@Hasanova_a
Ne kadar uzaklaşmak istesem de kendimden başka hiç bir yere kaçamıyorum.
Şu anda okuduğu kitap
Yeni bir həyat qurmuşdum. Xoşbəxt bir həyat… Lakin itirdiklərim barədə düşünmək məni incidirdi. Ailəmlə birgə Bak zirvəsini də itirmişdim. Oradan getdiyim, özü də səssizcə getdiyim üçün.
Reklam
Əldə etdiyim hər şey, illərlə aldığım təhsil özüm üçün bu yeganə üstünlüyü təmin etməkdən ötrü idi: atamın mənə verdiyi həqiqətdən daha çoxunu görmək və yaşamaq, həmin həqiqətlərdən istifadə edərək öz fikrimi formalaşdırmaq.
- Bu, daimi bir problem deyil, - mən dedim. - Vəziyyəti düzəldə bilərəm.
- Qəribədir ki, bu qədər dəyişsən də, yenə də on yeddi yaşımızdakı qız kimi danışırsan.
Gələcək keçmişdən fərqlənə bilərdi. Hətta keçmişin özü də keçmişdən fərqlənə bilərdi, çünki mənim xatirələrim dəyişə bilərdi.
Mən fərqli bir uşaqlığı xatırlayan başqa bir insana çevrilmişdim. O sözlərin sehrini nə onda başa düşdüm, nə də indi başa düşürəm. Təkcə bunu bilirəm ki, anam mənə arzuladığı kimi analıq etmədiyini deyəndə həyatında ilk dəfə məhz elə həmin anaya çevrildi.