Yol her ne kadar uzun sürüyor olsa da, sonuçta yola çıkıldı ve hedefe yaklaşılıyor. Sana diyorum ki, asla geri dönmek, durmak yok. Sana diyorum ki, sürekli mesafe katediliyor..
“Miss Manette, anlıyorum ki, başıma gelebilecek en iyi şey şu an sizinle burada olmam. Bırakın da, şu pusulası şaşmış hayatımın sonuna kadar size kalbimi açtığım günün hatırasıyla yaşayayım; içimde, bana acıyıp üzüleceğiniz bir şeylerin kalmış olmasıyla teselli bulayım.”
Canı konuşmak istediğinde gayet güzel konuşuyordu fakat içindeki ışık, üzerine onulmaz bir karanlık gibi çöken o umursamazlık bulutunu nadiren delip geçebiliyordu.
..bu hiçbir şeyin değişmediği tekdüze yaşam şeklinden sıkıldım artık; bir erkeğin canı gitmek istediğinde gidebileceği (canı istemediğinde gitmeyeceği) bir evinin olması hoş bir şey..