Ahmet Haşim Delibaş
@HasimDel
olan bitenin alacakaranlığında...
Ankara/Londra
162 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
"Talepkâr, tavizsiz ve dik kafalıydı. Feminist, Marksist, liberal, muhafazakâr, Demokrat veya Cumhuriyetçi değildi. Dünyayı seviyor ve insanlık durumunun temel unsurları addettiği şeyleri kabul ediyordu: Yalnız başımıza var olmayız, hepimiz birbirimizden farklıyız, görünürüz ve yok oluruz. İkisinin arasında bir oluş mekânında var oluruz ve yeryüzüne sevgi besleyerek müşterek dünyayı inşa etmeliyiz."
Hannah Arendt'in doğduğu çevre, ilk dönem çocukluk anıları, babasının ölümü, Yahudi bir kadın olmak, Nasyonal Sosyalizmin yükselişi, sürgün, hocası ve sevgilisi Heidegger, akıl hocası Jaspers, can dostları Walter Benjamin, Hans Jonas, Mary McCarthy ile olan ilişkileri ve daha birçok özgeçmiş hikayesi anlatılarak bu yaşanmışlıkların Arendt'in düşünce dünyasını nasıl da etkilemiş ve şekillendirmiş olduğunun bir takibi yapılır. Bu biyografinin sonunda, onu tüm nüansları ile anlayarak daha bütün bir Hannah Arendt görür hale geliyoruz. Tahminimden çok daha fazla baş gösteren Heidegger teması, beni ayrıca tatmin eden şeylerden biriydi.
"Arendtin çocuksu oyunbazlığı, Heidegger'i ona çeken birçok özelliğinden biriydi. Ofisinde ilk kez yalnız görüştüklerinde Heidegger Arendt'e abayı yaktı."
Arendt okumak neden önemli? Bunun çok güçlü sezgisel cevapları bulunsa da, rasyonel bir biçimde kendisini gösteren iki çok önemli başlık geliyor aklıma: Düşünce ile eylem arasında kurmaya çalıştığı denge (bu denge enteresan bir istikrarla, hem düşüncede hem eylemde kendisini gösteriyor onun yaşamında) ve huzurlu bir yaşam için sunmuş olduğu toplumsal insan tasavvuru.
Düşünce ile Eylem arasındaki denge: O, düşünce ve eylemin harika bir bileşimini bize sunacaktır. 20. yüzyılın en büyük filozoflarıyla görüşmüş, onlarla çalışmış birisi olarak o, felsefe dünyasının insan yaşamıyla arasındaki
Ahmet Haşim Delibaş
Runik kitap Hannah Arendt twitter floodu için: twitter.com/RunikKitap/stat...
Reklam
Kant'ın Şemsiyesi
Çok uzun bir süre boyunca, görme şeklimiz, Platon ve Aristoteles'in kurmuş olduğu felsefe sistemi aracılığıyla sağlanmıştır. Buna Bülent Hoca Platon-Aristoteles'in şemsiyesi diyor. Bu şemsiye Descartes'ten sonra kapanma işaretleri vermiş olsa da, Kant ile birlikte yeni bir şemsiye ortaya çıkmıştır: Kant'ın Şemsiyesi. Descartes'te hala gördüğümüz skolastik felsefe etkileri, Kant'ın eleştiri sonrası döneminde yerle bir olmuştur. İki çok önemli değişim vardır: (1) Eskiden önemsiz/gerçek-dışı olarak atfedilen empirik(deneysel) bilgi artık önemli ve zemini sağlam bir bilgi haline gelmiştir ve (2) metafiziğin aşkın kullanımı Schein(aldanma)'lara yol açtığı için metafizik aklın sınırları içine alınmış ve böylelikle sağlam bir bilim haline getirilmiştir. Kitap 9 bölümden oluşmaktadır.
Bülent Hoca kitabın başında, uzunca bir giriş bölümü yazmış ve burada Kant'ın Transandantal felsefesinin oluşumuna ve ne olduğuna dair açıklamalarda bulunmuş. Benim gibi daha önce Kant felsefesine dair eser okumamışlar için tavsiyem, bu bölüm yavaşça ve anlayarak ve hatta birkaç kere okunmalı.
Böylelikle bize sağlam bir zemin hazırladıktan sonra ikinci bölümde Kant'ın eleştiri öncesi ve sonrası döneminin dayanak noktasını "Uzaydaki Yönler Arası Farklılığın Nihai Dayanağı Hakkında" yazısını ele alıyor. Eleştiri sonrası dönem bize Saf Aklın Eleştirisi'ni sağlamıştır. Bu açıdan önemli bir olaydır. Bülent Hoca da kitapta sıklıkla söyler, Kant eğer eleştiri dönemi öncesi halinde kalsaydı, David Hume kadar değerli olabilirdi ama asla bu kadar kritik bir rol oynayamazdı.
Üçüncü bölümde transandantal mantığın geleneksel mantıktan kopuşu araştırılmış ve dördüncü bölümde Saf Aklın Eleştirisi ile birlikte "bütünlük", "mantıksal uzay", "Tanrı" gibi kavramların nasıl da dönüştüğü anlatılmaya çalışılmıştır.
Fırat Kavri isimli okura yanıt verildi
Ahmet Haşim Delibaş
Çok teşekkür ederim. Gayet anlaşılır, ancak transandantal felsefe terminolojisine çok hakim değilseniz (benim gibi) ilk bölümü birkaç kere okumanızı ve hakimiyet kurmanızı tavsiye ederim. Ben öyle yaptım.
Düşünme Yetisi: Aklın Sınırları
Anlama yetisinin kavramlarının görü mekanını aşan kullanımı düşünmedeki yanılsamadan başka bir şey üretmez. Başka bir deyişle akıl faaliyetinin kurucu kullanımı yoktur, sadece düzenleyici kullanımı vardır.
Aklın düzenleyici kullanımı herhangi bir nesne tesis etmez, anlama yetisinin yargılarını bütünlük yönünden bir arada tutar.
Burak Kuyucu isimli okura yanıt verildi
Ahmet Haşim Delibaş
Aristoteles'in Metafiziğini okuduğumda hemen hemen aynı şeyleri hissetmiştim.