Eğer yaşam,insanın atalarının kemikleriyle gübrelenmiş topraklarda bir lokma ekmek bulamayacağı, geçim sıkıntısından toprağını bırakıp istemeden Amerika'nın güneyine,vatanından otuz gün uzaklıktaki bir yere gidecek hale gelmişse,evet eğer yaşam by hale gelmişsse siz o insandan ne bekleyebilirsiniz?
O insan anasının memesinden koparılıp alınmış bir bebek gibidir.gurbet ellerin şarabı ona acı gelir,yüreğini sevindirmez ,yüreğini sevindirmediği gibi yumuşatır ve anayurdunun göğsünden koparılmış bu yürek,tıpkı bir süngerin suyu emmesi gibi, her kötülüğü açgözlülükle emer ,karanlık duygular yaratır.
Anadolu hepimize hınç ,şüphe ve güvensizlikle bakıyor. Yüz binlerce çocuğunu memesinden sökerek alıp götürdüğümüz bu anaya, şimdi kendimizi ve pişmanlığımızı getiriyoruz...