Cesed, bir cihette ruhun elbisesi, diğer
bir cihette de evi mesabesindedir. Bir kimse fevkalâde güzel
elbiseler gymesine rağmen kendisi çirkin olsa, o kimseye
çirkin hükmü verilir. Elbisenin güzelliği onu güzel etmez.
Veya bir kimse evine fevkalâde ihtimam gösterip her köşesini tezyin ettiği halde, kendi temizliğine hiç dikkat etmezse,
bu adama da pis hükmü verilecektir. Evinin temizliği onu
temiz etmez.
İşte,sadece bedeniyle alakadar olup,ruhuna hiç ehemmiyet veya onu ikinci plana atan kimselerin hali bu misallere benzer.