Çocuklar, hepimizin içinde büyük bir kabul görme ihtiyacı vardır, ama özgün ve farklı olan şeylerinize de güvenmek zorundasınız; tuhaf ya da rağbet görmeyen şeyler olsalar da. Frost’un dediği gibi,’ yollar ikiye ayrılmıştı ormanda ve ben- daha az katedilmiş olanı seçtim, / Bütün ayrımı yaratan da buydu.’
“Kendi sesinizi bulmaya uğraşmalısınız çocuklar ve harekete geçmek için ne kadar beklerseniz onu bulma şansınız o kadar azalır. Thoreau der ki, ‘ çoğu insan hayatını sessiz bir çaresizlik içinde yaşar.’ Bunu kabullenmek niye? Risk alıp yeni yerlerde gezinin. Şimdi…”
“Eğer bir şeyden eminseniz,”dedi, “başka bir şekilde düşünmeye zorlayın kendinizi, yanlış ya da aptalca olduğunu bilseniz bile. Bir şey okurken yalnızca yazarın ne düşündüğüne kafa yormayın, durup siz ne düşünüyorsunuz ona da kafa yorun.”
Kendi gerçek doğamızın konuşmasına nasıl izin veririz? Kendimizi önyargılardan, alışkanlıklardan ve baskılardan nasıl soyutlarız?
Cevap, sevgili çocuklar, sürekli yeni bir bakış açısı kazanmaya çalışmaktır.
Tıp, hukuk, bankacılık-bunlar hayatı sürdürmek için gereklidir.
Peki ya şiir, romantizm, aşk, güzellik?
Bunlar ise uğruna hayatta kaldığımız şeylerdir!