h.
@Hasretarslan
Eski kitaplarda kendime yer açıyorum,
biraz geçmişte, biraz satır aralarında yaşıyorum.
Şu anda okuduğu kitap
Çoğu İnsan İyidirİnsan ve Duygular
Herkese selamlar, bugün bayılarak okuduğum bir kitabın incelemesini yapıyorum.
Okurken beni araştırmaya iten kitapları her zaman çok severim ve bu kitap da benim için tam olarak öyleydi. Sayfaları çevirdikçe yeni şeyler öğrendim ve bakış açımın değiştiğini hissediyorum. Bence oldukça ufuk açıcı bir kitap olmuş.
Özellikle de sürekli karşımıza çıkan “İnsanın doğası kötüdür, kimseye güvenmeyin.” söylemlerinden sonra bana adeta ilaç gibi geldi. İnsanlığa dair umutsuzluğun bu kadar yaygın olduğu bir dönemde, yazarın böyle bir kitabı kaleme almasını oldukça cesur buldum.
Kitabı özellikle zamana yayarak okudum; bir an önce bitirmek yerine her bölümün tadını çıkarmak istedim. Hatta hiç bitmesin istedim desem abartmış olmam. Ama artık son sayfasına da geldik. Sanırım bu, zaman zaman tekrar açıp okuyacağım kitaplardan biri olacak.
Okuyun, okutturun şimdiden keyifli okumalar dilerim!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben kendime yeterimHayata Dair
Herkese selamlar. Bugün, yarım bıraktığım hâlde inceleme yazma gereği duyduğum bir kitaptan bahsetmek istiyorum; belki böylece sizin de zamanınız boşa gitmez.
Sanırım yazarın ekran süresi oldukça yüksek çünkü kitap, sosyal medyada sürekli karşımıza çıkan kişisel gelişim klişelerinin derlenip bir araya getirilmiş hâli gibiydi. Ne yazık ki okurken bir bütünlük hissi de alamadım. Yeni bir bakış açısı sunmak yerine, daha önce defalarca duyduğum fikirlerin tekrarlandığını düşündüm.
Bu nedenle kitabı tavsiye etmiyorum. Hatta bu platformda aldığı puana da açıkçası şaşırdım. Benim gibi beklentiyle başlayıp hayal kırıklığı yaşanmaması için özellikle değerlendirmek istedim.
Tekvin1000Kitap
Herkese selamlar.
Kitabı yeni bitirmişken, ilk izlenimlerimi paylaşmak istedim.
Osman Hamdi Bey’in, Tekvin tablosuna duyduğum ilgi nedeniyle büyük bir merakla aldım. Ayrıca Barış Özcan’ın tavsiye etmiş olması da beklentimi oldukça yükseltti. Ne var ki, kitap bu beklentimi karşılayamadı.
Başlangıçta akıcı ilerleyen anlatı, bir noktadan sonra tekrarlar nedeniyle yorucu hale geldi. Yazarın aynı düşünceleri sık sık vurgulaması, kurgudaki birçok mantık hatası ve uçsuz bucaksız komplo teorileri beni zaman zaman hikâyeden uzaklaştırdı. Ayrıca birçok yerde bilgi aktarımı, olay örgüsünün önüne geçti.
Kitabın arkasında yazarın ciddi bir emek harcadığı hissediliyor ve kötü bir okuma deneyimi yaşadığımı söyleyemem. Ancak genel olarak, umduğumu bulamadım.
Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim. :)
Kadının Adı Yok1000Kitap
Öncelikle, Kadının Adı Yok’a başlamadan önce “her kadının okuması gereken bir başucu kitabı” olarak tavsiye edilmesi beklentimi yükseltmişti; ancak okuma sonunda umduğumu bulamadım.
Şunu söyleyebilirim ki Türkiye’de yaşayan pek çok kadın bu kitapta kendinden bir parça bulabilir. Anlatılanlar hayatın içinden; fakat verilmek istenen mesajın zayıf bir kurguya yedirildiğini düşünüyorum.
Ana karakterin ergenliğe girmesiyle birlikte, başta babası olmak üzere çevresindeki erkeklerin hem ona hem de kız kardeşine karşı tutumlarının değişmesini anlamlandıramayışını tamamen hissettim.
Ancak kitap ilerledikçe tek tip bir erkek profili öne çıkıyor ve bu karakterler çoğunlukla uç noktalarda konumlandırılıyor. Benzer baskıların tekrar eden örneklerle anlatılması, bir süre sonra hem anlatının etkisini zayıflatıyor hem de inandırıcılığını azaltıyor. 
Duygu Asena ‘nın kendi görüşünü okura kabul ettirme çabası hissediliyor.
Ana karakter özgür bir birey olarak var olmak isterken, ilişkilerinde sürekli çelişkiler yaşıyor. Babasının sadakatsizliğini eleştirirken kendi evliliğinde benzer bir durumu “aşk” olarak meşrulaştırması bu çelişkinin en belirgin örneklerinden biri. Ayrıca evlilik, çoğunlukla tek yönlü ve olumsuz bir çerçevede; kadınların başına gelebilecek en kötü şey buymuş gibi yansıtılıyor.
Benim için kitap, önemli bir meseleye dikkat çekse de yetersiz kaldı. Zaman kaybı hissi yaratan bir okuma oldu diyebilirim.
Duygu Asena ‘nın kendi görüşünü okura kabul ettirme çabası hissediliyor.
Ana karakter özgür bir birey olarak var olmak isterken, ilişkilerinde sürekli çelişkiler yaşıyor. Babasının sadakatsizliğini eleştirirken kendi evliliğinde benzer bir durumu “aşk” olarak meşrulaştırması bu çelişkinin en belirgin örneklerinden biri. Ayrıca evlilik, çoğunlukla tek yönlü ve olumsuz bir çerçevede; kadınların başına gelebilecek en kötü şey buymuş gibi yansıtılıyor.
Benim için kitap, önemli bir meseleye dikkat çekse de yetersiz kaldı. Zaman kaybı hissi yaratan bir okuma oldu diyebilirim.Siyah GözlerEdebiyat
Yazarın Siyah Gözler’i kaleme aldığı dönemde aşk genelde daha idealize edilirken, burada biraz daha farklı bir yaklaşım var.
Olayları bir kadının ağzından, onun iç dünyasından okuyoruz. Sürekli kendini sorgulayan, çekinen bir kadın var; toplumun ne diyeceği korkusu adeta iç sesine dönüşmüş. Bu yüzden duygularını yaşarken bile rahat değil.
Kendisinden on yaş genç birine karşı hissettikleri ve dul oluşu bu durumu daha zor hâle getiriyor. Sadece aşık olmuyor, aynı zamanda yanlış mı yapıyorum? kaygısını da taşıyor. Kaygıları oldukça yoğun ve zamanla bir saplantıya dönüşüyor.
“Seven daima kıskanır” bakış açısının ne kadar hastalıklı olduğunu kısa ve etkili bir dille anlatmış 
Cemil Süleyman .
Genelde bu tür “takıntılı aşk” hikâyelerinde erkek karakter öne çıkarken, burada bunun tersini okumak hoşuma gitti.
Türk edebiyatı okumayı seviyorsanız tavsiye ederim.
Cemil Süleyman .
Genelde bu tür “takıntılı aşk” hikâyelerinde erkek karakter öne çıkarken, burada bunun tersini okumak hoşuma gitti.
Türk edebiyatı okumayı seviyorsanız tavsiye ederim.