Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.
Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.
Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin
Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık Sevgiyeydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı
Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü
Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti Yoktu dünlerde evelsi günlerdeki yoksulluğumuz Sanki hiç olmamıştı
Canan Tan'ın kitaplarında beni en çok etkileyen şey, aşkı sadece iki insan arasında yaşanan bir duygu olarak anlatmaması oluyor. Bu kitapta da sadece bir aşk hikâyesi okumadım; organ nakli, vicdan, kayıp ve insanın kalbiyle olan bağı da çok güzel işlenmişti. Özellikle kalp nakli konusu bence kitabın en etkileyici kısmıydı. Bir insanın kalbi başka bir bedende atmaya devam ederken, o kalpte eski duygulardan bir iz kalır mı diye düşünmeden edemedim.
Kitabın dili çok akıcıydı, sayfalar hızlı ilerledi. Bazı yerlerde fazla dramatik gelse de duygu bana geçti. Deniz ve Arda'nın hikâyesi beni merak ettirdi ve sonu da beklediğimden farklıydı.
Canan Tan'ın kalemi zaten çok samimi ve sade. Okurken karakterlerin yaşadığı duyguları hissedebiliyorsunuz. Aşk romanı sevenler için okunabilecek güzel kitaplardan biri olduğunu düşünüyorum.