HatSey

Öyle eksildik ki yaşarken, bize dokunan herkesi eksiltiyoruz. Yalnızlığımızla çoğalıp kalabalığımızla eksiliyoruz ve öylesine kalabalık ki yalnızlığımız. Ne yana dönsek kendimize çarpıyoruz.
Reklam
Hayatımıza alevli galaksiler gibi ışıklar içinde giren nice insan, çarptığı yeri kanatan, ateşini kaybetmiş bir taşa dönmedi mi?
Hatalarımızı ve pişmanlıklarımızı çıkarsak bizden geriye ne kalır.
İnsanların, seslerin, ışıkların çekildiği bir zamandayız.

HatSey

, bir kitabı okumaya başladı
Şükrü Erbaş
8.3/10 · 14bin okunma
Reklam