Hatice Elveren Peköz
@Hatayli
Hatice Elveren Peköz'ün ilk kitabı, Zakkum Çiçeğim Mihri’ 2009 da, 2010 yılında çıkan Yeminli Kitap izledi. Ve Tanrı Aşkı Yarattı kitabı ile Barışa öyküler, Asiye Gün indi” adlı kitaplarda ortak imzası var. Peköz ayrıca senaryo hikayeleri yazıyor.
Yazar
Açıköğretim
Dörtyol / Hatay
Altınözü / Hatay, 17 Eylül
23 okur puanı
Nisan 2016 tarihinde katıldı
Mecliste Aşk
Kasabada seçim kampanyaları hararetli ve tam gaz olarak sürmektedir.
Halk meclise taşıyacakları Edilhan'ın adaylığını destekler.
Edilhan cesur, gözünü dal-budaktan esirgemeyen hitap gücü iyi ve yetenekli biri. Tüm kasabalının desteğini de arkasına alarak ev ziyaretlerine başlar. Ancak çok ilginç bir sürpriz bekliyor onu.
Mavişan yoksul bir balıkçının kızı. Üç kızkardeşin en küçük ve oldukça güzel. Uzun kumral dalgalı saçları tarak görmemişçesine dağınık… Gözleri koyu orman yeşili; sıvı halinde akan bir ateşle aşkla bakar. “Onunla olan en küçük bir göz teması bile insanı şair yapmaya yeter” der aşıkları.
Mavişan gözlerini bir fakirhanede açar. Zamanla ele avuca sığmayan güzel bir genç kız olur. Büyüdükçe pahalı ve ışıltılı kıyafetler giyinip, aşka yelken açmayı düşler. Kasaba delikanlıların çoğu onun peşinde dolanıp durur. Onlara göre Mavişan, bir düş abidesi ve fakir bir aşk tanrıçasıdır.
Mavişan'ın hiç kız arkadaşı yoktur, ama o çok zaman kendinden biraz büyük romantik adamlara takılır. Ablaları ise onun güzelliğini yanlış yede kullanmakla suçlar.
“Sayende adımız çıkacak ve senin yüzünden evde kalacağız. Kafanı kullansan, zengin bir koca bulsan bu yoksulluktan hepimizi kurtarırsın," diyerek ona söylenirler.
Birgün ablalarından biri, onu çalılıklar ardında bir adamla öpüşürken yakalar. O gün dananın kuyruğu kopar! Haberi anne ve babasına yetiştirirler.
"Mavişan'ı yine bir adamla gördük" diyerek, feryat figanı koparırlar.
Mavişan onunla aramızda bir şey geçmedi der. Ama kimseyi inandıramaz. Anne ile babası, “kızımızın namusu gidecek” diye dizlerini dövmeye, ona çeşitli yasaklar getirmeye başlar. Ama adamın kim olduğunu öğrenemezler? Mavişan bile adamın kim olduğunu bilmiyordur zaten.
Onların evlerinin yakınlarından geçen bir karayolu var. Adamın biri de
Reklam
Babam Aşık Olunca - Dursaliye Şahan
Dünyanın en sıradan insanı. Hayal kuracak vakti olmamış hiç Zaten hayal kurmayı bilmiyor ki, öğrenmemiş!
Önüne gelene “kısmet” diyerek boynunu bükmüş. Bildiği tek şey sürekli ama sürekli çalışmakmış. Başka türlü karnını nasıl doyuracaktı? Mesleği de yoktu ki.
Limon satarak başlamış işe. Zaman çabuk geçmiş. Onun tanımadığı duymadığı birileri, “Ankara’da halktan biri, sıradan bir yüz olsun” demişler.
Hayatında ilk kez bir seçimde oy kullanmış, o seçimle de Meclis’e ışınlanmış… “Vekilsin artık!” dediklerinde, “Kimin vekiliyim ağa?” demiş. Hiç bilmediği bir iş!
“Bilmen gerekmiyor” demişler, rahatlamış. Ama bu yetmezmiş gibi bir de âşık olmuş! Hayatında ilk kez yaşadığı bir duyguymuş, ona çok yabancıymış, kapılmış.
Ama ne büyük aşk! Çoluğum çocuğum var dememiş, varını yoğunu satmış. Elini bile dokunmadığı bir kadın yüzünden dünyaya rezil olmuş.
Sadece kendisini de rezil etmemiş, vekili olduğu ülkesini de rezil etmiş.
Yayın Tarihi: 2025
Yazar: Dursaliye Şahan
Cilt Durumu: Ciltsiz
Sayfa Sayısı: 88
İmzalı: Hayır
Basım Dili: Türkçe
Boyut: Normal Boy
cumhuriyetkitap.com.tr/dursaliye-sahan...
…
Görebildiğim tüm bahçeler, tarlalar benim
Düşünü kurduğum dağlar denizler de öyle…
Eteklerimde kucak kucak buğday taneleri
Düşünebildiğim tüm tarlalara ekiyorum
Ekinler filizleniveriyor birden.
Maviye kesiyor gökyüzü ve bulutlar..
Bütün yeşiller, Maviler benim...
Yeminli KitapEdebiyat
“Şu kuşlara bak anne; nasıl da güzelleşirler. Bir an için ayağa kalkıp yürüyecek, çıkıverecekmişim gibi oluyorum dağların en yücelerine! İnsanlar bir adım yürüyebilmenin, sağlıklı olmanın kıymetini biliyor mu sence? Ah ben de bir yürüyebilirsem; oralara, zirveye doğru koşar adım yürürdük seninle. Dağların öyle yakın oluşu ne güzel! Şifa dağıtan doktorun elleri, umudun gerçeğe dönüşü gibidir anne?”
Zeki bir insana en büyük işkence, cahillerin tercih ettiği düzende yaşamaktır.
-George Orwell