"Adı ne peki kızın?"
"Leyla! "
Leyla mı? Şimdi gerçekten Mecnun oldum işte. Meğer
ömrüm boyunca eksikliğini hissettiğim şey senmişsin be
Leyla. Hoş geldin Leyla. Yüreğim biraz tozludur kusura bakma. Bugüne kadar kimse girmedi içeri ne yapsın garip?
Leyla'yı takip etmeye başladık. Çocukluğumun geçtiği bu
sokaklar hiç bu kadar güzel gelmemişti gözüme. Daha dün
üstüne basınca paçamı çamur içinde bırakan şu kırık parke
taşının altından çiçekler filizlenmiş. Şu kurumuş ağacın dalları
ne zaman yeşerdi böyle? Ağaca tünemiş kargalar bülbül gibi
şakımaya başlamışlar. Etrafındaki her şeyi güzelleştiriyorsun
be Leyla. Bırak ben de biraz güzelleşeyim. Hep yanında olayım
demek istedim yani. Anladın onu değil mi?
Kendini okumayan “ Ben oldum“ sanır. Her şeyi bildiğini düşünür. “Oldum demenin öldüm demekle aynı olduğunu bilmez. “Kendini okuyan, Yaradan’ı uzakta aramaz. O’nun kendinde olduğunu bilir.