“Güç bazen sevdayla, sevda da çoğu zaman esaretle karışır.”
Padila’nın padişahına bağlılığı, bir sadakat değil, bir tutsaklıktı aslında.
Bir annenin iktidar uğruna evladını feda edişiyle birleşince, hikâye bir saltanat değil, bir yıkım hikâyesine dönüştü.
Livaneli, gücün kalbi nasıl susturduğunu ustalıkla anlatmış.