Hatice Ayten
@HaticeAyten
22 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ajanlardan ve casuslardan nefret ettiğim kadar siyonistlerden nefret etmiyorum. … ajanların bendeki ismi insan Kurtları.. nasıl ki ağaç kurtları var aynı şekilde insan ve toplum Kurtları da var
Reklam
Kabrim; namazım ibadetim ve duam için mescit, alıştırmalarım ve sportif aktivitelerim için spor salonu, yemeklerimi yediğim ve ihtiyaçlarımı giderdiğim ev gibidir. Benim için yeryüzü iki üç metrelik bu alandan ibaret. Tavan ise benim boyumdan daha kısa. Bu yüzden dik durmayı bile özledim. Gökyüzünü ise senelerdir görmedim! Bu hücrede benim için önemli olan tek şey, dinim…
Herkes duysun bilsin diye haykırıyorum : bu kabre konularak aklını kaybeden, kendilerine güvenip sonradan cinnet geçiren ve kendinden dahi şüphe eden mahkumlara şahit oldum. Sağlam gelip hasta gidiyorlardı.
Tek kişilik kabrimde açlığın başka bir tadı vardı… sessizliğin tadı… daha önce hiç tatmadığım bir duygu! Bununla beraber açlık zordur kasvetlidir. Bedenimin ve fikrimin açlığında sessizliğin tadı vardı. Kıldığım namazlarımda huşunun, okuduğum kuranda sessizce akıtılan gözyaşının, duamda kuru dudaklarımın manevi tadı vardı. Sessizlik ve gözyaşı… bu ikisi her ibadetimde benimle beraber oldu.
İlk olarak bu hapishanenin yöneticileri ve gardiyanları tarafından sıkı bir kontrolden geçirildim fakat rezil bir kontrol… benim yaptığım ise sert bakışlarımla bu korkak insanların gözlerine bakmaktı. Onlarca olmalarına ve ellerinde son teknoloji silahlar olmasına rağmen gözümün içine bakmaya çekiniyorlardı.
Reklam