Eğer bir şeyi bütün olarak görebilirsen hep güzelmiş gibi görünür. Gezegenler, yaşamlar...
Ama yakından bakıldığında bir dünya yalnızca toz ve kayadan oluşur. Günden güne yaşam daha da zorlaşır, yorulursun, ritmi kaçırırsın. Uzaklığı ararsın - ara vermeyi. Dünyanın ne kadar güzel olduğunu görmenin yolu, onu ay gibi görmekten geçiyor. Yaşamın ne güzel olduğunu görmenin yolu ölümün bakış açısından bakmaktan geçiyor.
Yazarın konuşmalarından derlenen bir kitap var karşımızda. Açıkçası kişisel gelişim kitapları gibi değil gayet sohbet eder havasında devam ediyor. Benim özümsedigim şu ki yazarın mutlu bir çoğunluğu, çok değer gördüğü bir ailesi, tüm eksiklerine rağmen öz güvenli büyütülmesi böyle bir kişi olmasında etken olmuş. Her çocuk bu şekilde yetişmeyi hak eder ;) kitabı okuyun seversiniz diye düşünüyorum:) Yaşamak, Sevmek ve Öğrenmek
Birlikte şarkı söyleyin, dans edin, neşelenin ama birbirinizi yalnız da bırakın. Aynı ezgi için titreşseler bile, bir udun telleri bile yalnızdır.
Cibran