Okumayı bize mâl eden düşünmedir. En çok kim okuyacak yarışmasında değilim. Fitzgerald'ın birinci sınıf bir zekanın göstergesi iki karşıt görüşü aynı anda akılda tutabilme yeteneğidir' dediği gibi, kim zoruna giden kitapları, aynı fikirde olmadığı kitapları okuyabilecek, sorgulayıp, ölçüp tartıp düşünecek, kim kendi zayıflıklarını konu edinmiş kitaplarla kendine; yatırım bakım gelişim ruh tekamülü yapabilecek bunun derdindeyim. Uzun uzun halı perde deseni betimleyen veya uzun uzun bakışmaların olduğu Türk dizileri gibi olay anlatan romanlar öyküler vs. bizi genel kültürlü yapar. Ama doğru seçimle okuduklarımızla kendimizi geliştirmek, yanlışlarımızı düzeltmek, eksiklerimizi kapatmak, yaralarımızı onarmak, hayatımızda yolunda gitmeyen meselelere kitaplarla dokunmak, öğrendiklerimizi hayatımıza uygulayabilmek bizi nihayetinde bilge yapar. Şimdilik böyle düşünüyorum.