Hatice Gürel

Hatice Gürel
@Hatice_grlx0
Bir insanın kendisi ile acımasız savaşı.
akan gözyaşı kurur. o unutamadığın, artık hatırlamadığın olur. hayal dediklerin gözünün önüne gelir, yaşantın olur. olmaz dersin, tanıdığın biri yabancı olur. yabancı, birden "kalbin" olur. dün düştüğün yer, bugün dik yürümene sebep olur. sonra düştüğün yerin adı, "iyi ki yaşamışım." olur. kızarak yaşarsın ama... "neden ben?" diyen isyanların, seni sen yapmaya vesile olur. şimdi hayat kötü diyorsun. bir gün aniden güzel olur, sana tüm kötülükleri unutturur...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sen yokken hayat yeterince ince davrandı düştüm, kalktım yoruldum seni aradım, sen yoktun seni aradım, bahçede Çiçekler soldu seni aradım. Sokakta yürüdüm yoktun.
"Bazen hayal ediyorum. Senin düşündüğünün aksine erkek çocuğu değil, kız çocuğu isterim hatta bir keresinde rüyamda görmüştüm. Yeşil gözleri vardı, sarı saçları. Hayatımda gördüğüm en güzel ikinci kız çocuğuydu. O günden sonra bir kızım olsa nasıl olabileceğini düşündüm ama sonra hayal kurmak Koza'ya yakışmaz, deyip vazgeçtim..."
Ah Nijad Hasret beni cayır cayır yakarken Bedenimde buzdan bir el yürüyor. Hayaline çılgın çılgın bakarken Kapanası gözümü kan bürüyor. Dağda kırda rasgetirsem bir dere Gözyaşlarım akıtarak çağlarım. Yollardaki ufak ufak izlere Senin sanıp bakar bakar ağlarım. Güneş güler, kuşlar uçar havada, Uyanırlar nazlı nazlı çiçekler.. Yalnız mısın o karanlık yuvada? Yok mu seni bir kayırır, bir bekler? Can isterken hasret odiyle yansın, Varlık beni alil alil sürüyor. Bu kaygıya yürek nasıl dayansın? Bedenciğin topraklarda çürüyor! Bu ayrılık bana yaman geldi pek, Ruhum hasta, kırık kolum kanadım. Ya gel bana, ya oraya beni çek, Gözüm nuru oğulcuğum, Nijad'ım! Recaizade Mahmut EKREM
Yatağa girince vücudumun her vakitkinden fazla ağırlaştığını zannettim. Izdırap ağırlığıma bir şeyler katıyordu
Sayfa 27