Sitâre
@Haticearslan17
"Sen âlem içinde, âlem senin içinde...".
Sözde, senden kaçıyorum dolu dizgin atlarla
Bazen sessiz sedasız ipekten kanatlarla 
Yavuz Bülent Bâkiler
Yavuz Bülent Bâkiler
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Siz şey... Kitap gibi konuşuyorsunuz."
"Acıya yenik düşen bir adamın sessiz haykırışları..."
"Umarsızca geçip giden zamanın bile merhamet ettiği..."
"Hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık." Bu cümleyi çok duyduk. Kitabı okuyunca anlamı biraz daha oturmakta. Akaki Akakiyeviç kitapta bahsedildiği gibi "silik bir memur"dur. İş arkadaşları sürekli Akakiyeviç'i hor görmektedir. Kış vakti gelir ve bir paltoya ihtiyacı olur. Aslında kısa bir hikaye olduğu için şu an içeriğe değinmemeye karar verdim. Okurken garip bulduğum bir insan hayatında nasıl bu kadar ezilebilirdi! Aslında bunu kendisi istiyor gibiydi terfi almak istemeyerek, hep aynı işi yaparak, onun artık yaşam biçimi olmuştu ve yadırgamıyordu. Ta ki bir gece de olsa dışarı çıkıp o hayatı görene kadar. Kendi duygularını fark ettiğini düşünüyorum. Bir kadının ardından şehvete düşüp peşine takılıyor, ama sonra kendini hatırlayıp eski hâline dönmüştü. Bir anlık da olsa insan kendi benliğini bir yere bırakamıyordu galiba...
Çalınan paltosuna çok üzülüyor (ki çok uğraştı bu palto için) bulmaya çalışırken "yüksek memur" ile tanışıyor. Yüksek memur Akakiyeviç'i aşağılayınca çok üzülüyor, ben asıl ölüm sebebinin soğukta paltosuz kalması değil de artık ezilmekten, hor görülmekten kırılan o yüreği daha fazla taşıyamamış olmasından kaynaklı olduğunu düşünüyorum. Gogol'un hayatını biraz araştırınca ölüm sebebi ve bu kitap aslında biraz daha anlamlı oluyor. İnsan kendi sonunu tahmin edebilir miydi?
