Hatice

“Hamuş” derdi Mevlâna kendine. Yani suskun. Düşündün mü hiç, bir şairin, hem de nâmı dünyayı sarmış bir şairin, yani işi gücü, varlığı, kimliği ve hatta soluduğu hava bile kelimelerden müteşekkil olan ve elli binden fazla muhteşem dizeye imza atmış bir insanın, nasıl olup da kendine “suskun” adını verdiğini..?
Sayfa 35
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Senin gönlün değişirse, dünya değişir.
Sayfa 260
Aşık olmayana aşk kuru bir kelimeden ibaret. Yarı palavra, yarı safsata. Aşık olmayan bunu anlayamaz, olansa anlatamaz. Öyleyse nasıl söze dökülebilir aşk, kelimelerin hükmünü yitirdiği yerde?
Sayfa 242
İnsanı umutsuzluğa düşüren yalnızca ruh acılarıdır.
Sayfa 22
Yaşamak solumak değil, davranmaktır.
Sayfa 13