"Ruhumu buldum sanki, hiç olmayan ruhum ondaymış gibi. Onun öpücükleri ile yıllardır hasret olduğum ruhumu buldum..."
(Hatice İlbaş - Ölüme İnat Yaşama Ümidi.)
"Belkide kimse neden güldüğümü anlamadı, oysa ağlasaydım da anlamayacaklardı. Çünkü benim acılarım ancak kahkahalarımda yankılanır."
(Hatice İlbaş - Ölüme İnat Yaşama Ümidi.)
"Ne yalan söyleyeyim sana yenildim..." Dedim. Düşünmeden konuşuyordum adeta.
"Bazı yenilgiler zevk verir..." dedi, gözlerini hiç kırpmadan öylece bana bakıyordu.
(Hatice İlbaş - Ölüme İnat Yaşama Ümidi. )
"Bakmadan anlayamazsın." Dedi.
"Sen bakmadan anladın ama."
"Ben baktım ama gözlerimi değdirmeden baktım. Gözlerini değdirmeden bakmak bir insanı anlamaktır, anlayabilmektir... ben sana bakmadan anladım seni."
(Hatice İlbaş - Ölüme İnat Yaşama Ümidi.)
"Belkide ben ona haddinden fazla anlam yüklemiştim, ama bu anlamı o bana hissettiriyordu, o bu anlamı yaratmıştı. O benim bir ruhumun vaar olduğunu hissettirdi. Şimdide ruhum yokmuş gibi kırıp dökemezdi."
(Böğürtlen Sokak, Hatice İlbaş)