Hatice Haktan
@Haticehaktan
Şairane
Kara kara dağlardan göç inende
Çöz ellerimi kardeşim Abdilhan.
Morlu morlu dağlardan göç inende
Bırak beni gideyim kardeşim Abdilhan.
Bu yerlerde trenler doğudan batıya, batıdan doğuya gelir gider...gelir giderlerdi...
Uzun zaman oldu kalemi kağıdı alıp bir şeyler yazmayalı.Bir dönem çok sık yazmaya gayret ediyordum.Sonra hayat meşgalesine kapılıp gittik bizde.Her gün aklımdan geçen cümleler şiirler hikayeler ,yeryüzü mektupları, dünyanın bütün sabahları,kısa filmler, romanlar oluyor ama zihnimizi arı duru bırakamıyoruz maalesef .Az önce bir fotoğrafa bakarken farkettim bu süreçte özlediğim şeyleri, deniz kenarlarını , dostlarımı, İstanbul'un bu mevsimde sessiz sakin ve huzurlu olan sokaklarını, kedileri ,huzur dolu camileri, yağmurdan sonraki toprak kokusunu.Bu süreçten önce de hastalığımdan dolayı uzun süre de evde olduğum için sokağa çıkmayı da özledim tabi .Hepimiz için zor bir süreç, kıymetini bilemediğimiz her şey kayıp gitti ellerinizden ibret alabilirsek ne mutlu bize . Eşimizi , dostumuzu, akrabalarımızı göremiyoruz, annemizin babamızın ellerini öpemiyoruz, doya doya sarılamiyoruz . Nurullah Genç yağmur şiirinde "Yağmur, kaybettik bütün hazinesini ceddin ,en son avucumuzdan inci ve mercan düştü" diyor.İnciyi de mercanı da kaybettik.Aslında böyle zamanlar insanın içine çekilip, ruhuna dönüp kalbini temizleyebliecegi vakitleri değerlendirme fırsatı veriyor ama ne kadar yapabiliyoruz meçhul.Kainat aslına dönüyor , gökyüzü ve yeryüzü tövbe edercesine temizleniyor, kuş sesleriyle uyanıyoruz İstanbul'un göbeğinde , özlediğimiz ama kendi ellerimizle kirlettigimiz güzelliklere yeniden kavuşmamız mutluluk ve şükür vesilesi.İbni Haldun mukaddime adlı eserinde dünya kuruldu kurulalı dünya üzerindeki su miktarı değişmemiştir fakat insanlar suları kirlettigi için suların buharlasamadigindan hatta ateş hava toprak ve suyun kimyasallarla bozulacağı için insanın doğanın dengesini bozacağından ve kıyametin bu şekilde kopacagindan bahseder.Yüzyillar öncesinden yapılan bu tespit
Baharı özler insan
hayal kurmaktan yorulurken
Bir cam kenarı düş izi,
Ayak sesi,
Yağmur hüznü,
Buruk bir nisan.
Sokaklar boş çekilirken herkes kendi yalnızlığına.
Tenhasında gölge oyunları,
Can sıkıntısı,
Endişeli kaygılı.
Belirsizlik içinde tedirgin gözlerin yansıması
Bir cam kenarı hikayesi
Beklenen mi
Giden mi var.
O sokaklar bizimdi oysa yan yana omuz omuza
Bir tebessümle günaydını sıcacık merhabasıyla huzurlu akşamlarıyla
Şimdi sustuk mesafeyi öğrendik bir adım
daha geri bir adım hep bir adım daha uzaklaşan
İnsanlığa el sallar gibi...