Ah be kader!
Beni öyle bir Savaşın kucağına attın ki Sağ çıksam bile gaziyim Ruhuma açılan yaralar\ dipsiz kuyular gibi derin Çokta umut barındırmaz, hayaldir zaferim Ölüyüm ya da diriyim ne fark eder?
Ben bu Savaş ta ruhumu kaybettim...
Dizime batan cam kırığı yüreğimi kanatıyordu.
Ve ben, bilmediğim geleceğe inat, bile bile ateşe yürüyordum, intikam diye çıktığım yollar, yine sana geliyordu.
Oysa bu evrende yüreğimin senden kaçabileceği yer yoktu.
Bu erkekleri de anlamak zor. Evlenmeden bütün kızlarla birlikte olmak için yarışıyorlar, evlenirken illâ ki bakire olsun diyorlar. O zaman o yattığın kızlara ne oluyor? İkiyüzlü erkek zihniyeti işte, başka bir şey değil. “Namus kafada başlar,”